صفحه 510 - سوره محمد آیات 30 تا 38 وَلَوْ نَشَاءُ لَأَرَيْنَاكَهُمْ فَلَعَرَفْتَهُمْ بِسِيمَاهُمْ ۚ وَلَتَعْرِفَنَّهُمْ فِي لَحْنِ الْقَوْلِ ۚ وَاللَّهُ يَعْلَمُ أَعْمَالَكُمْ ﴿٣٠﴾ وَلَنَبْلُوَنَّكُمْ حَتَّىٰ نَعْلَمَ الْمُجَاهِدِينَ مِنْكُمْ وَالصَّابِرِينَ وَنَبْلُوَ أَخْبَارَكُمْ ﴿٣١﴾ إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَصَدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ وَشَاقُّوا الرَّسُولَ مِنْ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمُ الْهُدَىٰ لَنْ يَضُرُّوا اللَّهَ شَيْئًا وَسَيُحْبِطُ أَعْمَالَهُمْ ﴿٣٢﴾ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَلَا تُبْطِلُوا أَعْمَالَكُمْ ﴿٣٣﴾ إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَصَدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ ثُمَّ مَاتُوا وَهُمْ كُفَّارٌ فَلَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَهُمْ ﴿٣٤﴾ فَلَا تَهِنُوا وَتَدْعُوا إِلَى السَّلْمِ وَأَنْتُمُ الْأَعْلَوْنَ وَاللَّهُ مَعَكُمْ وَلَنْ يَتِرَكُمْ أَعْمَالَكُمْ ﴿٣٥﴾ إِنَّمَا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا لَعِبٌ وَلَهْوٌ ۚ وَإِنْ تُؤْمِنُوا وَتَتَّقُوا يُؤْتِكُمْ أُجُورَكُمْ وَلَا يَسْأَلْكُمْ أَمْوَالَكُمْ ﴿٣٦﴾ إِنْ يَسْأَلْكُمُوهَا فَيُحْفِكُمْ تَبْخَلُوا وَيُخْرِجْ أَضْغَانَكُمْ ﴿٣٧﴾ هَا أَنْتُمْ هَٰؤُلَاءِ تُدْعَوْنَ لِتُنْفِقُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَمِنْكُمْ مَنْ يَبْخَلُ ۖ وَمَنْ يَبْخَلْ فَإِنَّمَا يَبْخَلُ عَنْ نَفْسِهِ ۚ وَاللَّهُ الْغَنِيُّ وَأَنْتُمُ الْفُقَرَاءُ ۚ وَإِنْ تَتَوَلَّوْا يَسْتَبْدِلْ قَوْمًا غَيْرَكُمْ ثُمَّ لَا يَكُونُوا أَمْثَالَكُمْ ﴿٣٨﴾ اگر بخواهیم البته آنان را به تو نشان میدهیم، تا آنان را با نشانههایشان بشناسی، بیتردید آنان را از شیوۀ سخنگفتنشان [که پُر از نیشوکنایه به دین و نبوت و مؤمنان است] میشناسی، خداوند [ریشهها و اَسرار و باطن] کارهای شما را میداند (٣٠) یقیناً شما را آزمایش میکنیم تا مجاهدان و شکیبایانِ از شما را مشخص سازیم، و اخبار شما را [که اَسرار و اعمالتان میباشد نیز] آزمایش میکنیم [تا خالص و صالحش را از مغشوش و فاسدش معلوم بداریم] (٣١) بیگمان کسانی که پس از روشنشدن [راه] هدایت کافر شدند و [مردم را با اعمال زشت و وسوسههای خود] از راه خدا بازداشتند، و با پیامبر ستمکارانه برخورد کردند هرگز هیچ زیانی به خدا نمیرسانند، مسلّماً [خداوند] اعمالشان را تباه و بیاثر خواهد ساخت (٣٢) ای مؤمنان! از خدا و پیامبر اطاعت کنید، و اعمالتان را [با تخلّف از فرمان خدا و رسول، و نفاق و شرک] باطل نکنید (٣٣) بیتردید آنانکه کفر ورزیدند و [مردم را با اعمال زشت و وسوسههایشان] از راه خدا منحرف کردند، آنگاه در حال کفر از دنیا رفتند خداوند هرگز آنان را نمیآمرزد (٣٤) بنابراین [از نبرد با دشمن] سست نشوید و [با خفّت، دشمنان را] به سازش دعوت نکنید؛ زیرا شما [از هر جهت] برترید و خداوند با شماست، و او هرگز از [پاداش] اعمالتان نمیکاهد (٣٥) جز این نیست که زندگی دنیا [بدون ارتباط با خداو عمل صالح] بازی و سرگرمی است، اگر ایمان بیاورید و [از خدا اطاعت کنید و از محرّماتش] بپرهیزید پاداشهایتان را به شما عطا میکند، و [در برابر آن] اموالتان را نمیخواهد (٣٦) چنانچه اموالتان را بخواهد و بر آن نسبت به شما پافشاری کند بخل میورزید، و [این تحمیل و فشار] کینههایتان را بیرون میریزد، [در نتیجه به گمراهی و رویگردانی از خدا دچار میشوید] (٣٧) آگاه باشید! این شما هستید که برای انفاق در راه خدا دعوت میشوید، نهایتاً برخی از شما بخل میورزید و هرکه بخل ورزد نسبت به [سعادت] خود بخل میورزد، خداوند بینیازِ مطلق است و شما [سراپا و با همۀ وجود] نیازمند هستید، هرگاه [از فرمانهای خدا] سرپیچی کنید بهجای شما گروه دیگری را جایگزین شما خواهد کرد، پس آنان مانند شما نخواهند بود (٣٨)